FÖSTUDAGUR ELLEFTI DESEMBER
KLUKKAN 2:43 SÍÐDEGIS
Þú borðaðir aldrei matinn þinn, var það?
Vinnan kallar. Þessir löngu hádegisverðir stressa stjórann.
Hví hringir þú ekki og segist vera í fríi seinnipartinn?
Það er heitur föstudagur.
Og hvað geri ég við fríið? Fylgi þér á flugvöllinn?
Við gætum slakað á hér aðeins lengur.
Við þurfum ekki að fara fyrr en klukkan þrjú.
Hótel eins og þessi hafa ekki áhuga þegar maður kemur inn
en þegar tíminn rennur út...
Sam, ég hata að hitta þig hér.
Sum gift pör gista af ásetningi á ódýrum hótelum eins og þessum.
Þegar maður er giftur gerir maður margt af ásetningi.
Þú talar eins og stúlka sem hefur verið gift.
- Þetta er síðasta skiptið. - Nú? Sem hvað?
Sem við gerum þetta.
Sem við hittumst svona á laun.
Þú kemur í viðskiptaferðir hingað
og við stelum matartímanum.
Ég vildi jafnvel óska þess að þú kæmir ekki.
Allt í lagi. Hvað gerum við í staðinn? Skrifum eldheit ástarbréf?
Ég verð að fara.
- Ég gæti skroppið í næstu viku. - Nei.
Bara til að hitta þig? Snæða hádegisverð? Á almannafæri.
Við gætum hist. Meira að segja borðað kvöldverð.
En á sómasamlegan hátt.
Heima hjá mér með mynd af mömmu á arinhillunni
og systir mín hjálpar mér að grilla stóra steik fyrir okkur þrjú.
Og sendum svo systu í bíó? Snúum myndinni af mömmu upp að vegg?
Allt í lagi.
Marion, ég vil hitta þig eins oft og hægt er.
Og við hvaða aðstæður sem er, jafnvel sómasamlegar.
Þú lætur sóma hljóma eins og ósóma.
Nei, ég er fylgjandi sóma.
Hann krefst þolinmæði, stillingar og mikils svita.
Annars er hann bara mikil vinna.
En ef ég get séð þig og snert, jafnvel bara svona, þá er mér sama.
Ég er þreyttur að svitna fyrir fjarverandi fólk.
Ég sveitast við að borga skuldir látins föður míns.
Ég sveitast við að borga fyrrum konu minni framfærslu, með hana víðs fjarri.
Ég borga líka.
Fólk sem hittist í hótelherbergjum þarf líka að borga.
Eftir tvö ár verða allar skuldir greiddar.
Ef hún giftist aftur stöðvast framfærslugreiðslurnar.
- Ég hef aldrei verið gift. - Þú verður flott eiginkona.
Sam, giftum okkur.
Einmitt. Þú vilt búa í geymslu á bak við byggingavöruverslun í Fairvale?
Það verður grín og gaman hjá okkur.
Þegar ég sendi framfærslugreiðslurnar mátt þú sleikja frímerkin.
Ég skal sleikja frímerkin.
Vilt þú slíta sambandinu, finna einhvern sem er á lausu?
Ég er að hugleiða það.
Hvernig getur þú látið þér detta slíkt í hug?
- Ekki missa af flugvélinni. - Við getum farið saman.
Ég er sein og þú þarft að klæða þig í skóna.
Er hr. Lowery kominn úr mat?
Hann er með manninum sem er að kaupa Harris Street eignina.
- Ert þú með höfuðverk? - Hann líður hjá.
Höfuðverkur er eins og ásetningur, gleymist þegar sársaukinn fer.
Ert þú með aspirín? Ég er með þetta - ekki aspirín?
Læknirinn minn gaf mér þær á brúðkaupsdaginn.
Teddy varð vitlaus yfir að ég notaði róandi lyf.
- Hringdi einhver? - Teddy hringdi í mig.
Mamma hringdi til að vita hvort Teddy hringdi.
Systir þín hringdi og sagðist á leið til Tucson
og að hún verði þar alla helgina...
Eins heitt og mjólk beint úr kúnni.
Þið stúlkurnar ættuð að fá stjórann til að setja inn loftkælingu.
Hann hefur efni á því í dag.
Marion, láttu hr. Cassidy fá afsalsafrit.
Í dag er dagurinn, elsku stúlkan mín.
Ekki þú. Dóttir mín.
Barn.
Á morgun gengur hún til altaris og giftist í burtu frá mér.
Ég vil sýna þér mynd af henni.
18 ára gömul
og hún hefur aldrei verið óhamingjusöm öll þessi ár.
Komdu inn fyrir. Skrifstofan mín er með loftkælingu.
Veist þú hvað ég geri við óhamingju?
Ég kaupi hana í burtu.
Ert þú óhamingjusöm?
Ekki sérstaklega.
Ég er að kaupa þetta hús sem brúðkaupsgjöf fyrir barnið mitt.
$40.000 út í hönd.
Nú, það kaupir ekki hamingju, bara kaupir óhamingju í burtu.
Ég ber aldrei meira á mér en ég hef efni á að tapa.
- Teldu þá! - Ja, hérna!
Það borgar sig að gefa ekki allt upp.
Tom, greiðsla af þessari stærð eru ekki vanaleg vinnubrögð.
Hvað með það? Þetta er mitt einkafé. Nú er það þitt.
Setjum það í peningaskápinn og þegar þú ert hress á mánudaginn...
Talandi um að vera hress, hvar er flaskan í skrifborðsskúffunni?
Veistu, stundum get ég verið þagmælskur.
Lowery, ég er að deyja úr þorsta.
Ég vil þá ekki einu sinni á skrifstofunni.
Settu þá í bankaöryggishólf og við fáum ávísun á mánudaginn.
Hann var að daðra við þig. Sá örugglega giftingarhringinn minn.
Kom inn.
Afritin.
Ég held ég fari heim eftir bankann, ég er með örlítinn...
Farðu bara beint heim.
Ég og stjórinn ætlum að drekka meira, ekki satt?
- Auðvitað. Ert þú veik? - Bara með höfuðverk.
Þú þarft helgi í Las Vegas, leikvelli heimsins.
Ég ætla að eyða helginni í rúminu. Takk fyrir.
Ætlar þú ekki að taka töflurnar?
Maður getur ekki keypt óhamingju í burtu með töflum.
Ég fer með peningana í bankann, svo fer ég heim og sef þetta úr mér.
Hvað í ósköpunum... Hvað ert þú að gera hér?
Auðvitað er ég glaður að sjá þig. Ég er það alltaf.
Hvað er að, Marion?
Augnablik.
Þú ert að flýta þér.
Já, ég ætlaði ekki að sofa svona lengi.
Ég lenti næstum í slysi vegna syfju svo ég ákvað að stoppa.
Svafst þú hér í alla nótt?
Eins og ég sagði, ég gat ekki haldið augunum opnum.
Það er nóg af vegahótelum hér, þú hefðir átt að...
Bara til að vera örugg.
Ég ætlaði ekki að sofa í alla nótt. Ég stoppaði bara.
Hef ég brotið einhver lög?
- Nei. - Má ég þá fara?
Er eitthvað að?
Auðvitað ekki. Læt ég eins og eitthvað sé að?
Frómt frá sagt, já.
Ég þarf að fara.
- Er það? - Er hvað?
Ég sagði að það er ekkert að
nema ég er að flýta mér og þú ert að tefja mig.
Augnablik. Vinsamlegast dreptu á bílnum.
Má ég sjá ökuskírteinið?
- Hví? - Vinsamlegast sýndu mér það.
ARIZONA GRAND CANYON FYLKIÐ
HÆGRI AKREIN FYRIR GORMAN
NOTAÐIR BÍLAR
Kem eftir augnablik!
KALIFORNÍA
- Ég er ekki í skapi fyrir vandræði. - Hvað?
Sagt er - "Fyrsti viðskiptavinurinn er alltaf mest til vandræða"
en ég ætla að gera svo vel við þig að þú hafir enga ástæðu til að...
Get ég skipt bílnum mínum upp í nýjan?
Hvað sem þú vilt. Þar sem þú ert kona gerir þú það hvort eð er. Bíllinn þinn?
Já. Það er ekkert að honum, ég er bara...
Búin að fá nóg af honum.
Kíktu hvort þér líst á eitthvað
og ég lít á bílinn þinn á meðan.
- Má bjóða þér kaffi? - Nei, takk. Ég er að flýta mér.
Fólk ætti aldrei að flýta sér ef það er að kaupa notaða bíla.
En það er of gott veður til að þræta, ég skelli bílnum inn á verkstæðið.
Ég hefði valið þennan sjálfur.
- Hvað kostar hann. - Farðu í reynsluakstur.
Hann virðist í góðu lagi. Hve mikið borga ég á milli?
Vilt þú ekki fá einn og hálfan dag til að hugsa málið?
Þú ert aldeilis að flýta þér. Er einhver að elta þig?
Auðvitað ekki.
Þetta er í fyrsta skipti sem viðskiptavinur þrýstir á sölumann.
Gróflega áætlað...
bíllinn þinn og $700 á milli.
- $700? - Alltaf tími til að deila um peninga.
Allt í lagi.
Þú getur væntanlega sannað að þú eigir bílinn?
Þú ert úr öðru fylki. Ert þú með pappírana?
Ég er með nauðsynlega pappíra. Er salerni hér?
Í byggingunni.
Þarna yfirfrá.
Ég held að þú ættir að reynsluaka bílnum.
Ég vil ekki skapa mér vont orðspor.
Ég vil það helst ekki. Getum við ekki gengið frá þessu?
Ég skal vera hreinskilinn.
- Ég treysti þér en... - En hvað?
Hvað er svona rangt við að taka ákvörðun í flýti?
- Heldur þú að ég hafi stolið bílnum? - Nei, alls ekki.
Allt í lagi, komum inn.
Settu töskuna hér inn, takk.
Takk fyrir.
Þetta var í fyrsta skipti sem viðskiptavinur þrýsti á sölumann.
Er einhver að elta hana?
Best að ég líti á pappírana, Charlie.
Fannst þér hún líta út eins og eitthvað væri að?
Hún lét þannig.
Það fyndna er að hún borgaði mér $700 út í hönd.
Já, hr. Lowery?
Caroline, er Marion ekki enn komin?
Nei, en hún er alltaf örlítið sein á mánudagsmorgnum.
Hringdu þegar hún kemur.
Hringdu í systur hennar. Það svarar enginn heima.
Ég hringdi í systur hennar í vinnunni - Music Makers tónlistarbúðinni -
og hún veit ekki heldur hvar Marion er.
Drífðu þig heim til hennar, kannski getur hún ekki svarað í símann.
Systir hennar er á leiðinni þangað, hún hefur líka áhyggjur.
Nei, ég hef ekki hugmynd.
Ég sá systur þína síðast þegar hún fór á föstudaginn.
Henni leið ekki vel og vildi fara snemma.
Það var í síðasta sinn sem ég sá... Augnablik.
Ég sá hana nokkru seinna að keyra...
Ég held að þú ættir að drífa þig hingað á skrifstofuna.
Caroline, náðu sambandi við hr. Cassidy.
Ég varaði þig við hr. Cassidy, allt þetta lausafé!
Ég tek ekki ábyrgð á þessu.
Drottinn minn dýri.
Ef stúlka vinnur fyrir mann í tíu ár þá treystir maður henni.
Allt í lagi, komdu hingað yfir.
Jæja, ég er ekki í þann mund að kyssa $40.000 bless!
Ég skal ná peningunum aftur og það sem vantar fær hún að borga!
- Það getur þú reitt þig á. - Rólegur nú, Cassidy.
Ég get enn ekki trúað...
Þetta er eitthvað undarlegt. Ég get ekki...
Þú talaðir við bankann. Þeir sáu hana aldrei.
Treystir þú henni ennþá? Hún sat þarna þegar ég kom með þá!
Leit varla á þá. Lagði á ráðin og daðraði við mig!
BATES VEGAHÓTEL LAUS HERBERGI
Afsakaðu, ég heyrði ekki í þér fyrir rigningunni.
Komdu inn.
- Hundaveður. - Átt þú herbergi?
12 herbergi á lausu. 12 herbergi, 12 á lausu.
Þeir færðu hraðbrautina til.
Ég hélt að ég væri komin af aðalbraut.
Enginn stoppar hér nema þeir villist af henni.
En það þýðir ekki að gráta Björn bónda.
Við kveikjum bara ljósin og fylgjum formsatriðum.
Heimilisfang, takk. Nóg að rita bæjarnafnið.
Los Angeles.
Herbergi eitt. Ef þú vilt eitthvað þá er það við hliðina á skrifstofunni.
Ég vil mest af öllu sofa og borða.
Það er matstaður 16 km í burtu, rétt fyrir utan Fairvale.
- Er ég þetta nálægt Fairvale? - Tæplega 26 km. Ég tek töskurnar.
Það er loftlaust hérna.
Dýnan er mjúk og það eru herðatré í skápnum
og bréfsefni með "Bates vegahótel" áprentuðu
svo vinir þínir heima verði öfundsjúkir.
Og hérna...
- Hérna. - Baðherbergið.
Bankaðu bara á vegginn ef þig vantar eitthvað.
Ég verð á skrifstofunni.
- Þakka þér, hr. Bates. - Norman Bates.
Ætlar þú virkilega að keyra á matstofuna?
Má ég bjóða þér að borða með mér?
Ég var í þann mund að setjast niður.
Ekkert sérstakt, bara samlokur og mjólk,
en mig langar að bjóða þér upp í hús.
Ég legg ekkert á borðið en eldhúsið er heimilislegt.
- Það væri indælt. - Frábært.
Komdu þér fyrir, farðu úr blautum skónum og ég kem þegar það er tilbúið.
Með regnhlífina mína.
Nei! Ég segi nei!
Ég vil ekki sjá að þú komir með ókunnar, ungar stúlkur í mat!
Líklega við kertaljós,
á ódýran, erótískan máta sem hæfir mönnum með ódýra, erótíska hugsun!
Móðir sæl, láttu ekki svona.
Og hvað gerist eftir mat? Tónlist? Hvíslast á?
Hún er bara aðkomumaður. Hún er svöng.
"Hún er bara aðkomumaður." Eins og menn vilji ekki aðkomustúlkur.
Ég tala ekki um ógeðslega hluti því ég hef ógeð á þeim!
Skilurðu mig, drengur?
Farðu, segðu henni að hún seðji ógeðfellt hungur sitt
hvorki með mat né syni mínum!
Eða þarf ég að segja henni það því þú þorir það ekki?
- Þorir þú það, strákur? - Þegiðu!
Ég hef komið þér í vandræði.
Móðir... Móðir mín...
Hvernig er tekið til orða?
Hún er ekki alveg með sjálfri sér í dag.
Þú hefðir ekki átt að ómaka þig. Ég hef ekki mikla matarlyst.
Afsakaðu.
Bara ef maður gæti beðist afsökunar fyrir annað fólk.
Hafðu ekki áhyggjur af því.
Ef maturinn er tilbúinn þá getum við allt eins borðað hann.
Það er kannski hlýrra og betra á skrifstofunni.
Það er hætt að rigna.
Það er of formlegt að borða á skrifstofunni.
- Það er setustofa hér. - Allt í lagi.
- Fáðu þér sæti. - Takk.
Þú ert mjög góðviljaður.
Þetta er allt fyrir þig. Ég er ekki svangur. Gjörðu svo vel.
Þú borðar eins og fugl.
Þú ættir að vita það.
Í raun ekki.
Ég hef líka heyrt að orðtakið "borðar eins og fugl"
sé í raun öf... öfug... öfugmæli.
Því fuglar borða mjög mikið.
En ég veit í raun ekkert um fugla.
Tómstundagaman mitt er uppstoppun.
Og ætli mér þyki ekki betra að stoppa upp fugla
því mér finnst ægilegt að sjá dýr uppstoppuð - refi og simpansa.
Sumt fólk stoppar hunda og ketti upp en ég get ekki gert það.
Ég held að bara fuglar líti vel út uppstoppaðir
því þeir eru fremur hlutlausir fyrir það fyrsta.
Þetta er undarlegt tómstundagaman. Forvitnilegt.
- Líka óalgengt. - Ég get ímyndað mér það.
Og ekki eins dýrt og halda mætti. Það kostar lítið.
Nálar, tvinni, sag.
- Það eru bara efnin sem kosta. - Allir ættu að hafa tómstundagaman.
Ja, það er...
Þetta er meira en tómstundagaman.
Tómstundagaman á að láta tímann líða, ekki fylla upp í hann.
Er tími þinn svona tómur?
Ég rek móttökuna
og sé um herbergin og lóðina
og fer erinda móður minnar,
þeirra sem hún telur mig færan um að gera.
Átt þú einhverja vini?
Besti vinur drengja er móðir þeirra.
Þú hefur aldrei átt tómlegt augnablik í lífi þínu, er það?
Bara minn skerf.
Hvert ert þú að fara?
- Ég ætlaði ekki að hnýsast. - Ég er að leita að einkaeyju.
Hvað ert þú að flýja?
- Hví spyrðu þess? - Ég veit það ekki.
Fólk flýr aldrei neitt.
Rigningin entist stutt, ekki satt?
Veistu hvað ég held?
Ég held að
við séum öll í okkar einkagildrum,
blýföst þar, og ekkert okkar kemst nokkurn tímann út.
Við klórum og kröfsum
en bara út í loftið og í hvert annað.
Og þrátt fyrir allt hreyfumst við aldrei úr stað.
Stundum stígum við af ásetningi í þessar gildrur.
Ég var fæddur í minni. Mér er sama um hana núna.
Manni ætti aldrei að vera sama.
Mér er ekki sama, þó ég segi annað.
Ef einhver talaði við mig eins og ég heyrði þarna áðan...
hvernig hún talaði við þig...
Stundum þegar hún talar við mig svona,
þá langar mig að fara þarna upp, bölva henni og yfirgefa hana.
Alla vega standa uppi í hárinu á henni.
En ég veit að ég get það ekki.
- Hún er veik. - Hún hljómaði sterk.
Nei, ég meina veik.
Hún þurfti að ala mig ein upp eftir að faðir minn dó.
Ég var bara fimm ára og álagið var of mikið fyrir hana.
Hún þurfti ekki að vinna, hann lét eftir sig peninga.
Fyrir nokkrum árum hitti mamma svo annan mann
og hann fékk hana til að byggja þetta vegahótel.
Hann hefði getað sannfært hana um hvað sem er.
Og þegar hann dó líka, þá var það of mikið áfall fyrir hana.
Og hvernig hann dó...
Það er ekki til að tala um á meðan þú borðar.
Þetta var allavega of mikill missir. Hún átti ekkert eftir.
Nema þig.
Sonur kemur illa í stað elskhuga.
Hví ferð þú ekki í burtu?
Á einkaeyju, eins og þú?
Nei, ekki eins og ég.
Ég gæti ekki gert það. Hver ætti að sjá um hana?
Hún væri ein hér uppi.
Eldurinn dæi út.
Það yrði kalt og rakt sem gröfin.
Ef maður elskar einhvern
þá gerir maður þeim það ekki, jafnvel þó maður hati viðkomandi.
Skilurðu, ég hata hana ekki.
Ég hata hvað hún er orðin. Ég hata veikindin.
Væri ekki betra ef þú kæmir henni fyrir einhvers staðar...
Þú meinar á stofnun? Geðveikrahæli?
Fólk kallar alltaf geðveikrahæli "einhvers staðar".
Að koma henni fyrir "einhvers staðar".
Fyrirgefðu. Ég ætlaði ekki að hljóma umhyggjulaus.
Hvað veist þú um umhyggju?
Hefur þú séð inn fyrir dyr þess konar staða?
Hláturinn og tárin
og illgjörn augu sem rannsaka þig.
Mömmu þangað?
En hún er meinlaus.
Hún er eins meinlaus og uppstoppuðu fuglarnir hér.
Fyrirgefðu. Mér fannst bara...
Hún virðist vera að særa þig.
- Mér gekk gott eitt til. - Fólki gengur alltaf gott eitt til.
Það smellir í góm og hristir höfuðið
og leggur svo varlega til...
Auðvitað, ég hef lagt það til sjálfur.
En ég þoli ekki að hugsa til þess. Hún þarfnast mín.
Það er ekki eins og hún sé brjálæðingur.
Hún gengur bara stundum örlítið af göflunum.
Við gerum það öll einhvern tíma.
Hefur þú ekki gert það?
Stundum er eitt skipti alveg nóg.
Þakka þér fyrir.
Þakka þér, Norman.
Þú ert ekki... Ætlarðu að fara strax?
Ég er mjög þreytt.
Og ég þarf að keyra lengi á morgun, alla leið aftur til Phoenix.
Virkilega?
Ég steig í einkagildru þar og
mig langar að fara aftur og reyna að ná mér úr henni.
Áður en það er of seint fyrir mig líka.
Getur þú ekki setið lengur? Bara til að spjalla?
Mér þætti það gaman en...
Allt í lagi. Jæja, sé þig í fyrramálið.
Ég kem með morgunmat. Klukkan hvað?
- Mjög snemma. Í dögun. - Allt í lagi, fröken... ?
- Crane. - Crane, það var nafnið.
Góða nótt.
MARIE SAMUELS LOS ANGELES
BANKINN Í PHOENIX
Mamma! Ó, guð, mamma!
Blóð!
BYGGINGAVÖRUBÚÐ SAM LOOMIS LAUGADAGUR
"Kæra Marion, þetta var rétt hjá þér."
"Ég er hér í þessu litla herbergi
sem skyndilega virðist nógu stórt fyrir okkur bæði..."
Ég hef reynt margar tegundir.
Það hefur ekkert gengið hingað til.
Við skulum sjá hvað þetta gerir.
Þeir gefa upp innihaldið
og að þeir ábyrgist að eyða hverju einasta skordýri í heiminum.
En þeir segja ekki hvort það sé sársaukalaust.
Bæði skordýr og menn eiga skilið kvalalausan dauðdaga.
Þessi þykist vera betri en hin merkin.
Það er kona sem vill ræða við þig.
- Já, fröken? - Ég er systir Marion.
- Já, einmitt, Lila. - Er Marion hér?
Auðvitað ekki. Er eitthvað að?
Hún fór að heiman á föstudaginn.
Ég var í Tucson og ég hef ekki heyrt í henni síðan.
Ekki einu sinni í síma.
Ef þið tvö eruð saman í þessu, þá kemur mér það ekkert við
en ég vil að Marion segi mér það og svo skal ég fara.
Bob, náðu þér í hádegismat.
- Ég tók með mér nesti. - Farðu þá út og borðaðu nestið.
Í hverju eigum við að vera saman?
Afsakaðu tárin.
Er Marion í vanda? Hvað er að?
Við skulum öll spjalla um Marion.
Hver ert þú, vinur?
Ég heiti Arbogast, vinur. Ég er einkaspæjari.
- Hvar er hún, fröken Crane? - Ég þekki þig ekki.
Nei. Annars gæti ég ekki elt þig óséður.
Hvaða hagsmuni hefur þú?
$40.000 eru mínir hagsmunir.
- $40.000? - Það er rétt.
Eitt ykkar ætti að segja mér hvað er í gangi og það strax!
Rólegan æsing, vinur.
Kærastan þín stal bara $40.000.
Hvað ert þú að tala um?
Hún átti að fara með peningana í banka á föstudaginn fyrir yfirmann sinn.
- Enginn hefur séð hana síðan. - Einhver sá hana.
Einhver sér alltaf stúlku með $40.000.
Þau vilja ekki lögsækja hana, vilja bara peningana til baka.
- Sam, ef hún er hér... - Hún er ekki hér.
Fröken Crane, komst þú hér á hugboðinu einu saman?
Ekki einu sinni á hugboði, bara von.
Ég gæti trúað þér þegar ég hef athugað málið.
Mér er sama hvort þú trúir mér eða ekki.
Ég vil bara fá að tala við Marion áður en hún sekkur of djúpt.
Athugaðir þú í Phoenix? Kannski lenti hún í slysi.
Nei, hún sást yfirgefa bæinn á eigin bíl - af yfirmanni sínum.
Ég trúi þessu ekki. Getur þú það?
Við erum alltaf fljótust að efast um fólk
sem hefur orðspor um að vera heiðarlegt.
Ég held að hún sé hér, fröken Crane.
Þar sem kærastinn er...
Hún er ekki hér á bakvið en hún er einhvers staðar í bænum.
Ég finn hana. Við sjáumst.
HÓTEL
MATUR OG GISTING VIKU- OG MÁNAÐARLEGT
HERBERGI TIL LEIGU
HÓTEL
Kvöldið.
Ég keyrði næstum því framhjá.
Ég gleymdi að kveikja á skiltinu en við höfum laust herbergi.
12. 12 herbergi, 12 á lausu.
- Brjóstsykur. - Nei, takk.
Ég hef farið á svo mörg hótel, augun á mér eru þreytt á neonljósunum
en þessi staður virðist vera í felum.
Ég gleymdi raunar ekki að kveikja á skiltinu,
það virðist ekki koma að miklum notum lengur.
Þessi vegur hér var í aðalbraut. Vilt þú innrita þig?
Mig langar að spyrja nokkurra spurninga.
Ekkert mál. Í dag er þvottadagur. Ég skipti á rúmunum í hverri viku.
Ég hata saggalykt. Hrollvekjandi lykt. Komdu.
Vilt þú kaupa vegahótel?
Nei.
Þú sagðist hafa séð svo mörg svo ég hélt kannski að...
Hvað vilt þú spyrja um?
Ég er að leita að týndri manneskju.
Ég heiti Arbogast. Ég er einkaspæjari.
Ég er að leita að stúlku
frá Phoenix sem saknað hefur verið í viku.
Fjölskyldan vill fyrirgefa henni.
Hún er ekki í neinum vanda.
Lögreglan leitar ekki uppi fólk sem er ekki í vanda.
- Ég er ekki lögreglumaður. - Ekki það?
Við höldum að hún hafi farið hér um. Stoppaði hún hér?
Enginn hefur stoppað hér svo vikum skiptir.
Viltu ekki skoða mynd af henni áður en þú staðfestir það?
Staðfesti það? Þú talar eins og lögreglumaður.
Vinsamlegast skoðaðu myndina.
- Ert þú viss? - Já.
Kannski notaði hún dulnefni.
Hennar rétta nafn er Marion Crane
en kannski skráði hún sig undir öðru nafni.
Ég er nær hættur að hafa fyrir að láta gesti skrá sig núorðið.
Formsatriðin falla eitt af öðru.
Ég ætti ekki að hafa fyrir að skipta á rúmunum en vaninn lifir lengi.
Það minnir mig á eitt...
- Hvað er þetta? - Ljósið, auglýsingaskiltið.
Það komu hér hjón í síðustu viku og þau héldu staðinn vera í eyði...
Það er einmitt málið.
Þú sagðir að enginn hefði gist hér
og svo komu þessi hjón og héldu að staðurinn væri lokaður.
Eins og ég sagði, vaninn lifir lengi.
Stúlkan hefði getað skráð sig undir fölsku nafni. Má ég líta í bókina?
Þakka þér fyrir.
Ég finn dagsetninguna.
Sko, það er enginn skráður þarna.
Ég er með sýnishorn af rithönd hennar.
Já. Hérna er hún.
Marie Samuels. Áhugavert dulnefni.
- Er þetta hún? - Ég held það.
Marie - Marion. Samuels - kærastinn heitir Sam.
Var hún kannski í dulargervi?
Viltu líta aftur á ljósmyndina?
- Ég laug ekki. - Ég veit þú myndir ekki ljúga.
- Það er erfitt að fylgjast með tímanum. - Ég veit.
Nú, það rigndi,
og hárið á henni var rennandi blautt.
Þetta er alls ekki góð mynd af henni.
Nei, líklega ekki. Segðu mér frá henni.
Nú...
hún kom hingað seint eitt kvöldið,
hún fór strax að sofa og fór snemma næsta morgun.
- Hversu snemma? - Mjög snemma.
Hvaða dag fór hún héðan?
- Daginn eftir, á sunnudeginum. - Ég skil.
- Heimsótti einhver hana? - Nei.
Var hún í för með einhverjum?
Hringdi hún í einhvern? Heimamann?
Eydduð þið nóttinni saman?
Hvernig veistu þá að hún hringdi ekki?
Hún var mjög þreytt og...
Núna rámar mig í þetta.
Ég reyni að sjá þetta fyrir mér. Ef maður setur það upp í huganum...
Vertu ekkert að flýta þér.
Hún sat þarna baka til...
Nei, hún stóð með samloku.
Hún sagðist þurfa að sofna snemma
því hún ætti langan akstur framundan.
- Hvar? - Aftur heim.
- Nei, þú sagðir að hún hefði setið... - Hér baka til í setustofunni.
Hún var svöng, ég útbjó samloku handa henni
og síðan sagðist hún vera þreytt og hún þyrfti að hvílast.
Ég skil. Hvernig borgaði hún? Í reiðufé? Með ávísun?
Í reiðufé.
Og eftir að hún fór þá kom hún ekki til baka?
Hví ætti hún að gera það?
Jæja, hr. Arbogast, meira get ég ekki sagt þér.
Ég þarf að vinna, ef þér er sama.
Í sannleika sagt stendur mér ekki á sama.
Ef það hleypur ekki þá er það ekki ávaxtahlaup. Þetta hleypur ekki.
Þetta passar ekki, eitthvað vantar.
Hvað í ósköpunum ætti ég svo sem að vita.
Fólk kemur og fer.
Einmitt. Er hún kannski enn hérna?
Ef mig langaði að kanna herbergin 12 þyrfti ég leitarheimild, ekki rétt?
Ef þú trúir mér ekki máttu koma og hjálpa mér að búa um rúmin.
Nei, takk.
Skiptir þú um skoðun?
Ég er líklega með svona trúverðugt andlit.
Er einhver heima?
- Það er einhver þarna í glugganum. - Nei.
- Víst, sjáðu. - Það hlýtur að vera mamma.
Hún er örkumla. Það er næstum eins og ég búi einn.
Ég skil.
Þú myndir ekki fela Marion Crane ef hún væri hér, er það?
Jafnvel þó hún borgaðir þér vel?
Segjum að hún vildi að þú verndaðir hana með riddaramennsku þinni.
Þá vissirðu að verið væri að nota þig, að þú værir hafður að fífli?
Ég er ekkert fífl. Jafnvel kona getur ekki haft mig af fífli.
Ég er ekki að ófrægja karlmennsku þína.
Kannski gabbaði hún mig en hún gabbaði ekki móður mína.
Svo þær hittust. Má ég ræða við móður þína?
Nei. Hún er rúmföst, eins og ég sagði.
Bara í augnablik. Hún gæti munað eitthvað sem þér hefur yfirsést.
Gamlar sjúkar konur eru mjög skarpar. Ég ónáða hana ekki.
Ég hef ekkert meira við þig að segja.
Ég held þú ættir að fara núna.
Gott og vel.
Þú sparaðir mér mikla vinnu ef ég fengi að ræða við hana.
- Þarf ég leitarheimild til þess? - Vissulega.
Gott og vel. Takk samt sem áður.
SÍMAKLEFI
Halló, Loomis. Þetta er Arbogast. Er Lila þarna?
Leyfðu mér að tala við hana.
Halló, Lila?
Hlustaðu nú. Marion var hérna.
Hún eyddi laugardagsnóttinni á Bates vegahótelinu.
Það er við gamla þjóðveginn.
Ég veit í hvaða herbergi hún gisti - númer eitt.
Ungi maðurinn sem rekur vegahótelið sagði að hún hefði gist yfir nótt,
farið næsta dag og meira viti hann ekki.
Nei, ekki beinlínis.
Ég yfirheyrði hann, trúðu mér, en ég held ég hafi fengið allt upp úr honum.
Ég þarf að taka upp þráðinn héðan.
Ég er ekki alveg sáttur.
Drengurinn á sjúka móður.
Ég held hún hafi hitt Marion og spjallað við hana.
Nei. Því miður, ég fékk ekki að hitta hana.
Það var ætlunin en ég held ég fari aftur á vegahótelið.
Nei, vertu þarna hjá Loomis. Ég kem eftir klukkustund.
Gott og vel. Heyrðu, það ætti að gleðja þig að vita
að ég held að vinur okkar Sam Loomis vissi ekki að Marion var hérna.
Ég sé þig eftir klukkutíma eða skemur. Bless.
Laugardagskvöld hljóma oft einmanalega. Ekki satt?
Hann talaði um klukkutíma eða skemur.
- Það eru liðnir þrír tímar. - Eigum við bara að sitja hérna?
Hann kemur.
Við skulum sitja kyrr og bíða.
- Hvað er langt að gamla þjóðveginum? - Þig langar að fara þangað.
Ráðast inn á Arbogast og gömlu konuna, hrista upp í henni?
- Það væri ekki gáfulegt. - Það er ekki til þolinmæði í mér.
- Arbogast sagði... - Klukkutími eða skemur.
Ég ætla að fara.
Þú finnur staðinn aldrei.
- Vertu hérna. - Hví má ég ekki fara með þér?
Annað okkar verður að vera hér ef hann er á leiðinni hingað.
Hvað á ég að gera hér, bíða bara?
Já. Vertu kyrr hér.
Er hann ekki kominn til baka?
Enginn Arbogast, enginn Bates. Gamla konan var bara heima.
Ófær um að koma til dyra - eða ófús.
Hvert hefur hann farið?
Kannski er hann að fylgja vísbendingu.
- Án þess að láta mig vita? - Hann hefur verið að flýta sér.
Hann hringdi þegar hann var engu nær.
Heldur þú hann hefði ekki hringt ef hann hefði vitað eitthvað?
- Jú. Förum og tölum við Al Chambers. - Hver er hann?
- Lögreglustjórinn okkar. - Ég ætla að ná í kápuna.
Góða kvöldið.
Ég veit ekki hvar byrja skal, nema á byrjuninni.
- Lila Crane frá Phoenix. - Komdu blessuð?
Hún er að leita að systur sinni.
Það er einkaspæjari að vinna í málinu.
Hann sagðist hafa rakið ferðir hennar til vegahótels við gamla þjóðveginn.
Bates vegahótelið.
Hann hringdi og sagðist ætla að yfirheyra frú Bates.
Er Norman búinn að gifta sig?
Nei, það held ég ekki. Gömul kona. Móðir hans.
Við höfum ekki heyrt í honum síðan.
Hversu lengi hefur systur þinnar verið saknað?
Hún fór frá Phoenix fyrir rúmri viku.
Hví hélduð þið að hún kæmi hingað til Fairvale?
Þau töldu hana vera á leið til mín.
Yfirgaf hún Phoenix af frjálsum vilja?
Hennar er ekki saknað, hún hljópst á brott.
- Það er rétt. - Frá hverju?
- Hún stal pening. - Hversu miklum?
- $40.000. - Og lögreglan hefur ekki... ?
Allir viðriðnir málið töldu að ef hún skilaði peningnum
væri óþarfi að flækja lögreglunni í málið.
Svo að einkaspæjarinn rakti leiðina að Bates staðnum.
Hvað sagði hann þegar hann hringdi?
Hann sagði að Marion hefði gist þar eina nótt og farið svo.
- Með $40.000? - Hann minntist ekkert á peningana.
Það skiptir ekki máli hvað hann sagði, er það?
Hann ætlaði að koma til baka þegar hann hafði rætt við móðurina.
Þú verður að gera eitthvað.
Eins og hvað?
Ég biðst afsökunar ef ég virðist of áköf,
en ég er viss um að eitthvað er að.
Það held ég líka en ekki það sem þú heldur.
Ég held að eitthvað sé gruggugt við einkaspæjarann.
Ég held hann hafi komist að því hvert systir þín ætlaði,
Norman Bates hefur sagt honum það,
og hringt í þig til að hafa þig góða á meðan hann færi á eftir peningnum.
Nei, hann var óánægður með gang mála og ætlaði að fara aftur á vegahótelið.
Hringdu í Norman og fáðu útskýringu.
Á þessum tíma sólarhrings?
Ég var að koma þaðan og hann var ekki heima. Hann er líklega ekki sofnaður.
Hann var víst heima, hann kom bara ekki til dyra að nóttu til.
Hann býr eins og einbúi.
Þú manst eftir atburðinum slæma sem gerðist fyrir tíu árum síðan?
Gerðu það. Hringdu.
Florrie, gefðu lögreglustjóranum samband við Bates vegahótelið.
Norman? Chambers lögreglustjóri.
Ég hef það fínt, takk.
Við erum smá áhyggjufull hérna.
Kom náungi við hjá þér í kvöld?
Hann er ekki viðskiptavinur. Hann er einkaspæjari að nafni...
Og eftir að hann fór?
Nei, það er allt í lagi, Norman.
Einkaspæjarinn kom við hjá honum, Norman sagði honum frá stúlkunni,
einkaspæjarinn þakkaði fyrir sig og fór.
Og kom hann ekki til baka? Talaði hann ekki við móðurina?
Spæjarinn ykkar komst ekki strax til baka
því hann þurfti að yfirheyra móður Norman Bates?
Móðir hans Norman Bates hefur verið dauð og grafin
í Greenlawn kirkjugarðinum síðastliðin tíu ár.
Ég hjálpaði við að velja kjólinn sem hún var jörðuð í - hörpulaufsblár.
Þetta er eina morðmálið og sjálfsmorðið í skrám Fairvale.
Frú Bates eitraði fyrir náunganum sem hún var í tygjum við
þegar hún komst að því að hann var giftur,
tók svo skammt af eitrinu sjálf.
Striknín. Ægilegur dauðdagi.
Norman fann þau dáin saman.
Í rúminu.
Gamla konan sem ég sá var þá ekki móðir hans?
Bíddu hægur. Ertu viss um að þú hafir séð gamla konu?
Já! Í húsinu á bak við vegahótelið!
Ég kallaði en hún gaf mér engan gaum!
Ertu að segja mér að þú hafir séð móður Norman Bates?
Það hlýtur að vera því Arbogast sagði það sama!
Maðurinn sagði hana of veika til að taka á móti gestum.
Ef konan þarna er frú Bates,
hvaða kona er þá jörðuð í Greenlawn kirkjugarðinum?
Ég ætla að koma með eitthvað upp fyrir þig, móðir.
Fyrirgefðu, drengur,
en þú ert hlægilegur þegar þú segir mér fyrir verkum.
Gerðu það, móðir.
Nei! Ég fel mig ekki í kjallaranum.
Þú heldur að ég sé klikkuð? Ég verð hérna.
Þetta er herbergið mitt og enginn dregur mig út úr því,
- síst af öllum stór, ósvífinn sonur. - Þeir eru að koma.
Hann var að leita að stúlkunni og einhver kemur að leita hans.
Gerðu það, bara í nokkra daga svo þeir finni þig ekki.
Bara í nokkra daga?
Í þessum dimma, raka kjallara? Nei!
Þú faldir mig þar einu sinni og það gerir þú aldrei aftur!
Komdu þér út!
- Komdu þér út, drengur. - Ég skal bera þig, móðir.
Hvað heldurðu að þú sért að gera, Norman?
Snertu mig ekki! Ekki!
Slepptu mér! Ég get gengið sjálf.
FAIRVALE-KIRKJAN
- Predikunin var yndisleg. - Góðan daginn.
Við ætlum á vegahótelið með þér.
- Hann er búinn að fara. - Ég fór fyrir guðsþjónustu.
- Eruð þið búin að borða morgunverð? - Fannstu eitthvað?
Ekkert. Færum okkur, við erum fyrir.
Hvað sagði hann um systur mína?
Það sama og hann sagði spæjaranum - hún notaði dulnefni.
Ég leit í innritunarbókina, skoðaði allan staðinn. Hann er einn þarna.
- Engin móðir? - Þetta hefur verið skynvilla hjá þér.
Ég veit þú ert ekki sú manngerð sem ímyndar sér hluti,
en ég trúi ekki á drauga svo...
- Ég held að eitthvað sé gruggugt þar. - Leitt að ég skyldi ekki getað hjálpað.
Komið á lögreglustöðina og gefið skýrslu um týnda manneskju og þjófnað.
Því fyrr sem lögreglan fer í málið,
því fyrr finnur þú systur þína.
Hvernig hljómar það?
- Ég er ekki viss. - Það er sunnudagur.
Komdu heim í kvöldmat og þú getur gefið skýrslu þá.
- Þú líka, Sam. - Þakka þér fyrir.
Kannski er ég sú manngerð sem ímyndar sér hluti.
Nei, það ertu ekki.
Á ég að keyra þig á vegahótelið?
Ég verð ekki ánægð fyrr en ég er búin að fara þangað.
Ekki ég heldur. Komdu.
Við ættum að ákveða hvað við ætlum að segja þegar við göngum þar inn.
Við ætlum að skrá okkur sem hjón.
Okkur verður vísað til herbergis
og síðan ætlum við að þaulkanna hvert einasta skot og kima.
Hvar ætli Bates feli sig?
Ég sá gardínuna hreyfast.
Komdu.
- Hvað vantar ykkur? - Við ætluðum að fara að hringja.
Vantar ykkur herbergi?
Við ætluðum að fara til San Francisco
en veðrið virðist vera að versna, ekki satt?
- Herbergi tíu. - Eigum við ekki að skrá okkur inn?
Það er óþarfi.
Yfirmaður minn borgar fyrir ferðina og hún er 90% viðskiptaferð.
Það liggur við að hann vilji vottfestar kvittanir.
Það er best ég skrái mig og fái kvittun.
Þakka þér fyrir.
- Ég skal ná í töskurnar. - Við erum ekki með neinar.
- Ég skal vísa ykkur til herbergis. - Fyrsta sinn sem ég sé þetta.
Á flestum stöðum borgar maður fyrirfram ef maður hefur engan farangur.
$10.
Kvittunin.
Ég fer á undan þér.
Hérna er kvittunin. Ég skal vísa þér til herbergis.
Það er algjör óþarfi. Við finnum það.
Við verðum að leita, sama hvað við finnum eða hversu sárt það verður.
Ég veit. Heldurðu að eitthvað hafi komið fyrir?
Ég veit það ekki, en hvað ef þú ættir svona gagnslaust vegahótel,
hvað þyrftir þú til að eignast nýtt vegahótel?
$40.000?
Hvernig getum við sannað það?
Ef hann opnar nýtt vegahótel á nýja þjóðveginum...
Það hljóta að vera sannanir fyrir hendi
sem sýna að hann tók peningana frá Marion.
Hví ertu svona viss um það?
Honum líkaði við mig eða hann hafði meðaumkun með mér,
og það sama fannst honum um þig.
Ég heyrði það á honum þegar ég talaði við hann síðast.
Hann hefði ekki farið án þess að láta vita nema hann væri stöðvaður.
Og hann var stöðvaður. Svo hann hlýtur að hafa komist að einhverju.
Við skulum byrja að leita í herbergi eitt.
Ef hann sér okkur erum við að fá okkur ferskt loft.
Ekkert sturtuhengi.
- Sjáðu! - Hvað er þetta?
Tölustafir, þeir hafa ekki þvegist af.
Einhverjar tölur hafa verið lagðar við eða dregnar frá 40.000.
Það sannar að Marion var hérna!
Bates hefur aldrei neitað því.
Það sannar að hann vissi um peningana.
Eigum við að spyrja hvar hann faldi þá?
Nei, en gamla konan sagði Arbogast eitthvað.
Ég vil að hún segi okkur það sama.
- Þú getur ekki farið þangað. - Hví ekki?
Annað okkar tefur hann á meðan hitt finnur konuna.
Þú getur ekki tafið hann ef hann kærir sig ekki um það.
- Ég vil ekki að þú farir þangað ein. - Ég ræð við sjúka gamla konu.
Ég finn Bates og tef fyrir honum.
Bíddu aðeins. Ef gamla konan segir þér eitthvað
- ratarðu þá aftur í bæinn? - Að sjálfsögðu.
Ef þú kemst að einhverju ekki bíða með að segja mér það.
- Ertu að leita að mér? - Já, reyndar.
Konan er að leggja sig og ég er ekki nógu hljóðlátur
svo ég fékk mér gönguferð.
- Gott. Ertu ánægður með herbergið? - Það er fínt.
Ég hef samkjaftað.
Ég hélt að fólk sem er mikið eitt samkjaftaði þegar það fengi tækifærið.
Þú hlustar bara. Býrðu hérna einn?
Ég yrði brjálaður.
Það er fremur sterkt til orða tekið.
Maður segir bara svona. Ég átti við ég gerði allt til að komast í burtu.
Myndir þú ekki gera hvað sem er?
Frú Bates?
Ég er ekki að segja að þú ættir ekki að vera ánægður,
ég bara efast um að þú sért það.
Ef þú sæir tækifæri til þess myndir þú losa þig við þennan stað.
Þennan stað? Það vill svo til að þessi staður er veröldin mín.
Ég ólst upp í þessu húsi. Ég átti mjög góða bernsku.
Við vorum mjög hamingjusöm.
Þú virðist hræddur. Sagði ég eitthvað?
Ég veit ekki hvað þú átt við.
Ég var að tala um móður þína, vegahótelið.
- Hvernig ætlar þú að fara að því? - Hverju?
Að kaupa nýtt vegahótel í nýjum bæ.
Hví sestu ekki upp í bílinn þinn og keyrir í burtu?
Hvar ætlar þú að fá peningana? Eða ertu með þá nú þegar?
- Þegiðu! - Fullt af pening. $40.000.
Ég er viss um að móðir þín veit um peninginn og hvernig þú fékkst hann.
Ég held hún segi okkur alla söguna.
Hvar er stúlkan sem þú komst með? Hvar er hún?
Frú Bates, þetta er...
Ég er Norma Bates!
HÉRAÐSDÓMSTÓLL
Ef einhver fær svör verður það geðlæknirinn.
Ég náði ekki einu sinni til Normans og hann þekkir mig.
- Er þér nógu hlýtt, fröken? - Já.
Talaði hann við þig?
Ég heyrði alla sólarsöguna en ekki frá Norman.
Móðir hans sagði mér hana.
Norman Bates er ekki lengur til.
Hann var bara til að hálfu leyti.
Og nú hefur hinn helmingurinn tekið yfir,
sennilega að eilífu.
Drap hann systur mína?
Já og nei.
Ef þú ert að vinna undirbúningsvinnu sem geðlæknir
fyrir einhvers konar málsvörn fyrir hann...
Geðlæknir sér ekki um undirbúningsvinnuna,
hann reynir aðeins að útskýra hana.
- En systir mín er... ? - Já.
Já, því miður. Einkaspæjarinn líka.
Ef þið leitið í feninu í nánd við vegahótelið...
Eruð þið með einhver óleyst mál þar sem fólks er saknað?
- Já, tvö. - Ungar stúlkur?
- Játaði hann... ? - Eins og ég sagði, móðirin.
Til að skilja þetta á sama hátt og ég, eins og frásögn móðurinnar var -
þ. e. a. s. frá "móður" helmingnum í huga Normans,
verðum við að fara aftur um tíu ár,
þegar Norman myrti móður sína og elskhuga hennar.
Hann var þá þegar alvarlega truflaður á geði,
alveg frá því að faðir hans dó.
Móðir hans var þurfandi, kröfuhörð kona.
Árum saman bjuggu þau eins og þau væru ein í heiminum.
Svo kynntist hún manni.
Norman fannst hún hafa yfirgefið sig fyrir þennan mann,
og hann drap þau bæði.
Móðurmorð er sennilega óbærilegasti glæpur allra,
óbærilegur fyrir soninn sem fremur það.
Svo hann varð að afmá glæpinn, allavega úr sínum eigin huga.
Hann stal líkinu.
Fyllt líkkista var grafin.
Hann faldi líkið í kjallaranum,
bar jafnvel á það svo það varðveittist.
En það var samt ekki fullnægjandi.
Hún var á staðnum en hún var liðið lík.
Svo hann byrjaði að hugsa og tala fyrir hana,
gaf henni hálft líf sitt.
Stundum gat hann verið báðar persónur, staðið í samræðum.
Í önnur skipti tók "móður" helmingurinn algerlega yfir.
Hann var aldrei fullkomlega Norman en aftur á móti oft móðir sín,
og þar sem hann var svo sjúklega afbrýðissamur,
gerði hann ráð fyrir að hún væri einnig afbrýðissöm.
Ef hann hreifst af einhverri konu,
varð "móður" persónan brjáluð.
Þegar hann hitti systur þína,
snerti hún hann og æsti. Hann þráði hana.
Það kallaði fram móðurina sem drap stúlkuna.
Eftir morðið vaknaði Norman eins og úr djúpum svefni
og eins og skyldurækinn sonur,
breiddi hann yfir öll ummerki glæpsins sem hann hélt móður sína hafa framið!
Hví var hann svona klæddur?
Hann er klæðskiptingur.
Ekki beinlínis.
Maður sem klæðist kvenfötum til að öðlast kynferðislega fullnægju
er klæðskiptingur.
En í Normans tilfelli,
gerði hann allt sem til þurfti til að halda í þá blekkingu
að móðir hans væri á lífi.
Og þegar veruleikinn blasti við,
þegar hætta eða löngun ógnaði blekkingunni,
klæddi hann sig upp, notaði jafnvel ódýra hárkollu sem hann keypti.
Hann gekk um húsið, sat í stólnum hennar, talaði eins og hún.
Hann reyndi að vera móðir sín.
Og núna er hann hún.
Ég átti við það þegar ég sagðist hafa fengið söguna frá móðurinni.
Þegar hugurinn hýsir tvo persónuleika,
verður ávallt ágreiningur og barátta.
Í Normans tilfelli er baráttunni lokið
og ríkjandi persónuleikinn hefur unnið.
Og $40.000? Hver fékk peninginn?
Fenið. Þetta voru ástríðuglæpir, ekki glæpir til að hagnast á.
Það er hrollur í honum. Má ég færa honum teppi?
- Auðvitað. - Allt í lagi.
Þakka þér fyrir.
Það er dapurlegt þegar móðir þarf að láta þau orð falla
sem fordæma hennar eigin son,
en ég gat ekki látið þá halda að ég hefði framið morð.
Hann verður lokaður inni núna eins og ég hefði átt að gera fyrir löngu.
Hann var alltaf vondur strákur
og hann ætlaði að segja þeim að ég hefði drepið stúlkurnar og manninn,
eins og ég geti gert eitthvað annað en að sitja og stara út í loftið,
eins og uppstoppuðu fuglarnir hans.
Þeir vita að ég get ekki hreyft litlaputta og ég ætla mér það ekki.
Ég ætla bara að sitja hér og vera hljóð ef þá skyldi gruna mig.
Þeir eru sennilega að horfa á mig. Nú, verði þeim að góðu.
Leyfum þeim að sjá hvernig persóna ég virkilega er.
Ég ætla ekki að slá til flugunnar.
Ég vona að þeir horfi. Þá sjá þeir það.
Þá sjá þeir og vita það,
og þeir segja, "Sko, hún gerir ekki flugu mein."
ENDIR